wtorek, 16 lipca 2019

Granica uczuć - Jo Winchester

Granica uczuć - Jo Winchester

Tytuł: Granica uczuć

Autor: Jo Winchester

Wydawnictwo: motylewnosie.pl

Sięgając po książkę "Granica uczuć" byłam pewna, że to typowy romans, ale okazało się, że jest tutaj również ciekawe tło obyczajowe, które sprawia, że powieść staje się bardziej interesująca. Czytałam o tej pozycji kilka opinii, które były pozytywne i chciałam wiedzieć czy i mi przypadnie do gustu.

Joy to młoda i ambitna kobieta, dla której ważna jest kariera i osiąganie wyznaczonych celów. Dostaje pracę w wytwórni muzycznej i już na samym początku wie, że nie będzie łatwo. Jej szefem jest Saint, o którym mówią, że jest sadystą. Kobieta napotyka wiele przeszkód, ale nie poddaje się, chce iść naprzód. Niespodziewanie spotyka miłość. Wydaje się jej, że to uczucie pokona wszystko, ale czy na pewno? Czy zazna szczęścia czy może jednak pozna smak rozczarowania i żalu? Czy uda się jej poukładać swoje życie?

Książka zaczyna się od dramatycznego prologu i wiemy, że to nie będzie typowa typowa miłosna historia z przewidywalnym zakończeniem. Na kolejnych stronach główną bohaterkę poznajemy w momencie, w którym zaczyna nową pracę. Jest w nią bardzo zaangażowana, kariera jest dla niej ważna. Jej historia zaczyna się spokojnie, stopniowo ją poznajemy, razem z nią wkraczamy w świat muzyków i wytwórni. W końcu nadchodzi czas, kiedy Joy poznaje Sainta, władczego i pewnego siebie szefa. I tutaj od razu pomyślałam, że jak to bywa w romansach, zakochają się w sobie, napotkają wiele problemów i jakoś się ułoży. Okazało się jednak, że się pomyliłam, bo autorka miała inny pomysł, który naprawdę mi się spodobał. Joy spotka miłość, ale czy jej wybór będzie odpowiedni? Kolejne rozdziały nie były takie oczywiste jak myślałam, nie przewidziałam, że losy bohaterki potoczą się akurat w taki sposób. Fabuła potrafi zaskoczyć i wciągnąć, ale były również takie rozdziały, które trochę mi się dłużyły. Byłam jednak ciekawa jak dalej potoczą się losy Joy, czy będzie szczęśliwa i czy wszystko sobie poukłada. Akcja tutaj nie jest bardzo dynamiczna i może dlatego czasem mi się dłużyła, ale nie było też nudno. Można się domyślić niektórych wydarzeń, ale znajdą się i takie, które mogą zaskoczyć. Domyśliłam się jakie będzie zakończenie, ale nie wszystko przewidziałam, bo jednak autorka mnie zaskoczyła pewną sytuacją.

Myślę, że Joy to taka bohaterka, którą można polubić. Jest ambitna, dąży do realizacji swoich celów, chce rozwijać karierę. Mimo tego jednak tak jak każdy z nas popełnia błędy, które będą miały duży wpływ nie tylko na jej życie. Nie spodobało mi się tylko jedno. Chodzi mi o to, że każdy robił z niej poszkodowaną, każdy obwiniał pewnego mężczyznę za popełnione błędy, a uważam, że tutaj oboje byli winni. To co się wydarzyło później było winą obojga, a miałam wrażenie, że wszyscy wokół robią z Joy ofiarę. Nie chcę za wiele zdradzić, a ciężko tak napisać o czymś, żeby nie napisać za dużo, więc przejdę do tematu kolejnego bohatera, równie ciekawego. O szefie Joy w wytwórni mówią, że jest sadystą, że jest bardzo wymagający i niemiły. Nie jest łatwo z nim współpracować, ale Joy się jednak nie poddaje, nie pozwala sobą rządzić. Co z tego wyniknie? Muszę przyznać, że sama nie wiedziałam co o nim myśleć, ale później udało mi się go polubić. O innych bohaterach nie będę wspominać, bo myślę, że najlepiej będzie jak sami o nich przeczytacie. Może tak jak ja będziecie zaskoczeni różnymi wydarzeniami, losy bohaterki wcale nie są takie oczywiste jak mogłoby się wydawać.

Autorka napisała tę książkę przystępnym i lekkim językiem, ale jest tutaj też trochę błędów. Czasem przestawiony jest szyk zdania, jest też trochę innych błędów stylistycznych. Historia podzielona została na dwa etapy, najpierw poznajemy przeszłość, a potem śledzimy teraźniejsze wydarzenia. Narracja jest trzecioosobowa, ale losy bohaterów poznajemy z punktu widzenia różnych postaci. Pojawiają się tutaj sceny erotyczne, ale nie ma ich za dużo, są tylko dodatkiem. Zaklasyfikowałabym tę książkę jako romans połączony z powieścią obyczajową.

"Granica uczuć" to książka, która potrafi zaskoczyć, historia Joy nie jest oczywista. To opowieść o miłości, przyjaźni, stracie, żalu, poczuciu winy. Choć czasem fabuła mi się dłużyła to jednak była też mnie dla ciekawa i wciągająca. Autorka poprowadziła ją w taki sposób, że tak naprawdę nie można być niczego pewnym, bo nagle okazuje się, że nie wszystko można przewidzieć. Książka może się spodobać osobom, które lubią takie klimaty i które chcą sięgnąć po lekką powieść.

"Najchętniej usiadłaby i zrobiła to, co zawsze jej tak świetnie wychodziło. Dramatyzowanie. Przecież najłatwiej było usiąść i rozpłakać się, przy okazji użalając się na swój los."

Za możliwość przeczytania książki dziękuję autorce.

wtorek, 9 lipca 2019

Mroczne szepty - Jo Macgregor

Mroczne szepty - Jo Macgregor
Tytuł: Mroczne szepty

Autor: Jo Macgregor

Wydawnictwo: Kobiece

Dawno nie czytałam thrillera medycznego, więc byłam naprawdę ciekawa tej książki. Przeczytałam, że historia tutaj opisana inspirowana jest prawdziwymi zdarzeniami i to jeszcze bardziej mnie zaintrygowało. Autorkę możecie kojarzyć z innych powieści, np. "Jej wysokość P." czy "Za głosem serca", dla mnie to pierwsze spotkanie z jej twórczością, więc z zainteresowaniem sięgnęłam po tę nowość.

Megan Wright jest psychoterapeutką. Podczas hipnozy jedna z jej pacjentek wyjawia, że jej ginekolog nieodwracalnie ją okaleczył i zrobił to bez jej zgody i wiedzy. Meg postanawia pomóc pacjentce, okazuje się też, że skrzywdzonych kobiet jest więcej. Doktor Trotteur to niebezpieczny szaleniec, jego sadystyczne praktyki są przerażające, zaczyna się prawdziwa walka z czasem. Jakie tajemnice odkryje Megan? Czy uda się jej powstrzymać bezkarnego ginekologa? Jakie będą tego konsekwencje?

Bardzo mi się spodobał pomysł na fabułę, bo jak dotąd nie czytałam innej książki o podobnej tematyce, więc to dla mnie coś nowego. Już na początku książki dowiadujemy się o mrocznych działaniach ginekologa, o tym jak bardzo krzywdzi kobiety. Lekarz powinien być godny zaufania, sam doktor Trotteur często powtarza, że "Doktor wie najlepiej...". Czy na pewno z każdym tak jest? To co robił było dla mnie przerażające, zresztą on sam też taki był, bo przez swój spaczony umysł tracił kontakt z rzeczywistością. Byłam ciekawa jak ta historia dalej się rozwinie, w pewnym momencie udało się autorce mnie zmylić, ale też zabrakło mi tutaj większego napięcia i większych zwrotów akcji. Pomimo ciężkiego i przerażającego tematu fabuła jest spokojna, nie ma dużego dynamizmu. Opiera się głównie na próbach powstrzymania lekarza, główna bohaterka za wszelką cenę chce go zdemaskować i znaleźć sprawiedliwość. On jednak jest sprytny i dobrze wie co ona planuje, sam też ma pewien plan. Czy to może się dobrze skończyć? Dla mnie zakończenie nie było jakieś wbijające w fotel, ale też nie mogę powiedzieć, że czuję się zawiedziona. Cała ta historia jednak mnie wciągnęła, z zainteresowaniem czytałam kolejne strony. Oprócz głównego wątku lekarza przeczytajcie tutaj także trochę o osobistych problemach Megan i o jej pracy, co jest ciekawym dodatkiem. Warto wspomnieć o tym, że akcja rozgrywa się w Republice Południowej Afryki, nie czytałam wielu książek, w których fabuła rozgrywałaby się w tym miejscu, więc to również było dla mnie interesujące.

Główna bohaterka to młoda psychoterapeutka, która stawia sobie za cel pomaganie innym ludziom. Wydaje się jej, że jest dobra w tym co robi, ale kiedy musi zmierzyć się z tak przerażającą sprawą trochę traci tej pewności siebie. Wcale się jej nie dziwię, bo zmierzenie się z takim przeciwnikiem jak doktor Trotteur jest naprawdę niebezpieczne i trudne. Megan ma również małe problemy ze swoją rodziną, a także ze swoim chłopakiem. W jej uporządkowanym życiu nie dzieje się ostatnio dobrze, musi zmierzyć się nie tylko z Trotteurem, ale także w własnymi emocjami i problemami. To odkrywanie prawdy robi się coraz bardziej niebezpieczne, ale Megan jest zdeterminowana i pewna, że musi coś z tym zrobić. Doktor Trotteur to bohater, który od początku wzbudza same negatywne odczucia. Nazywany jest potworem, szaleńcem i wcale się temu nie dziwię, bo to jak on się zachowuje i co robi wykracza poza granice normalności. Ma obsesję na punkcie idealności, jego poglądy są dziwne, a on jest przekonany, że ulepsza świat. Jest również przy tym sprytny i nie zawaha się niczego, byleby tylko osiągnąć swój cel. Poznajemy również innych bohaterów: rodzinę, przyjaciela i chłopaka Meg, pacjentów, lekarzy, ale nie będę o nich pisać, nie chcę za dużo zdradzać. Moim zdaniem autorka dobrze wykreowała swoich bohaterów, najciekawszym i jednoczenie najbardziej przerażającym jest doktor Trotteur, ale i pozostali są ciekawi.

Szybko czyta się tę książkę, bo została napisana lekkim i przystępny językiem. Nie ma tutaj wielu medycznych zwrotów, czasem pojawiają się zwroty afrykańskie, ale są one przetłumaczone. Słowniczek z tymi wyrazami znajduje się na końcu książki, dla mnie jednak wygodniejsze byłyby przypisy. Ciekawe jest to, że oprócz rozdziałów opisujących Megan są też takie, w których bliżej poznajemy doktora Trotteura, jego myśli i targające nim emocje. Spodobał mi się ten pomysł, strony poświęcone lekarzowi pozwalają nam lepiej wszystko zrozumieć. Rozdziały w tej książce nie są długie, a narracja jest trzecioosobowa.

"Mroczne szepty" to ciekawy thriller, który porusza trudny i przerażający temat. To historia, która potrafi wciągnąć, ale która nie ma w sobie większego napięcia i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Mimo tego jednak uważam, że jest intrygująca i warto sprawdzić czy się spodoba. Dla mnie była dobra, wzbudza również trochę emocji, jest mrocznie i ciekawie. Co tak naprawdę kryje się za zdaniem, które znajduje się na okładce: "Doktor wie najlepiej..."? Tego dowiecie się sięgając po tę książkę.

"Myślałam, że to ja mam rację. Ale teraz widzę, że się myliłam. Jesteśmy tym, co czynimy. Mnie to też dotyczy. I muszę z tym żyć."

"- Zrelaksuj się. Zrobię dla ciebie coś niezwykłego. A kiedy się obudzisz, będziesz perfekcyjna. - Ujmuje jedną z jej dłoni i delikatnie ją poklepuje. - Doktor wie najlepiej - dodaje."

Za możliwość przeczytania książki dziękuję księgarni internetowej:
 



środa, 3 lipca 2019

Podsumowanie czerwca.

Podsumowanie czerwca.



Zapraszam na kolejne krótkie podsumowanie. W tym miesiącu przeczytałam tylko dwie książki, których recenzje już się pojawiły. Filmów było 5, a też liczyłam na więcej. No trudno, może w lipcu wynik będzie lepszy. ;)

Książki:
1. Geno i Biała Runa złotoskrzydłego sokoła - Moony Witcher
2. Ostatni most - Dominika van Eijkelenborg



Filmy:
1. Gandhi (1982)
2. Iniemamocni 2 (2018)
3. Atlas chmur (2012)
4. 300: Początek imperium (2014)
5. 300 (2006)



Jaki był Wasz czerwiec? Ile książek przeczytaliście?

poniedziałek, 24 czerwca 2019

Wtargnięcie - Elena Sender

Wtargnięcie - Elena Sender
Tytuł: Wtargnięcie

Autor: Elena Sender

Wydawnictwo: Albatros

Nie słyszałam wcześniej o tej książce ani o autorce. Jak często to u mnie bywa, tak i w tym przypadku zaciekawił mnie opis tej pozycji i dlatego po nią sięgnęłam. Zainteresowało mnie to, że główna bohaterka ma problemy z pamięcią, ale szczególnie zaintrygowało mnie to zdanie: ''Czy ktoś brutalnie wtargnął” do jej głowy i wymazał wspomnienia?'' Książka jest debiutem tej autorki i to też mnie zaciekawiło.

Cyrille Blake jest psychiatrą i prowadzi swoją klinikę, która pomaga osobom cierpiącym na depresję. Jej życie jest ustabilizowane i spokojne, ale do pewnego momentu. Wszystko się zmienia, kiedy w jej gabinecie pojawia się nowy pacjent Julien Daumas, który twierdzi, że się znają, że dziesięć lat temu był przez nią leczony w szpitalu Sainte-Félicité. Cyrille jednak uważa, że nigdy wcześniej się nie spotkali. Zaczyna prowadzić swoje własne śledztwo i za wszelką cenę chce się dowiedzieć dlaczego tego nie pamięta. Okazuje się, że nie tylko o tym zapomniała. Co się za tym kryje? Dlaczego ma takie luki w pamięci? Do czego doprowadzi ją poszukiwanie prawdy?

Muszę przyznać, że jestem pozytywnie zaskoczona tym debiutem. Wciągnęłam się w całą tę historię, byłam bardzo ciekawa co stało się z pamięcią głównej bohaterki i kto za tym stoi. Zastanawiałam się również nad postacią Juliena, jego postępowaniem i nad tym czy rzeczywiście to co mówi jest prawdą. Nie raz autorka mnie zaskoczyła i byłam zdziwiona tym co się dzieje w tej książce. Nie spodziewałam się takich zwrotów akcji i takiego zakończenia. Akcja jest tu dość dynamiczna i naprawdę sporo się dzieje, jest też kilka dość mocnych scen. Intryga jest dobrze dopracowana, a niektóre wydarzenia potrafią wstrząsnąć i oburzyć. Tutaj nic nie jest takie, na jakie wygląda.   

Polubiłam główną bohaterkę. To pewna siebie kobieta, która nie cofnie się przed niczym, żeby znaleźć to czego szuka. Mieszka ze starszym o dwadzieścia pięć lat mężem. Benoît jest neurobiologiem i kandydatem do Nagrody Nobla. Wiele mu zawdzięcza, bo to dzięki niemu udało się jej otworzyć swoją klinikę i spełnić marzenia. Kiedy Cyrille wyjeżdża do Tajlandii to właśnie tam czeka ją prawdziwe niebezpieczeństwo. Nawet się nie spodziewa tego, co ją tam może spotkać. Ciekawą postacią jest również jej pacjent Julien, którego podobno zna. To mężczyzna z poważnymi zaburzeniami, który dopuszcza się strasznych czynów. To taki bohater, po którym nie wiemy czego się możemy jeszcze spodziewać, nie raz potrafi zaskoczyć. Barwna jest również postać siostrzenicy męża Cyrille - Marie-Jeanne. To młoda i szalona kobieta, która często szuka nowych wrażeń. Szybko się zakochuje, jest też trochę łatwowierna, ale ona też odgrywa tutaj dość znaczącą rolę. Każdy z bohaterów jest interesujący i każdy z nich wprowadza do fabuły coś nowego.

Dobrze czytało mi się tę książkę, bo autorka napisała ją przystępnym językiem. Czasami miałam wrażenie, że niektóre opisy nie są potrzebne, że można je było pominąć. Jednak całość mnie do siebie przekonała. Jak już pojawiały się jakieś zwroty medyczne czy naukowe to nie były przytłaczające i nudne. Było kilka takich scen, do których mogłabym się przyczepić, bo wydawały mi się trochę przesadzone. Były to sceny rozgrywające się w Tajlandii, ale nie przeszkadzały mi jakoś bardzo, mogłam przymknąć na nie oko, bo jednak fabuła potrafiła mnie wciągnąć. Poznajemy tę historię poprzez narrację trzecioosobową, ale mamy dzięki temu możliwość poznania też innych bohaterów. 

''Wtargnięcie'' to książka, która potrafi zaskoczyć i w której fabuła jest naprawdę ciekawa i wciągająca. Są tu barwni bohaterowie, sporo się dzieje, a rozwiązanie całej tej zagadki z pamięcią jest interesujące. To udany debiut, który wzbudza w czytelniku różne emocje i trzyma w napięciu. Do samego końca zastanawiałam się kto tu jest ten dobry, a kto zły. Polecam tę książkę osobom, które lubią thrillery psychologiczne, bo jest spora szansa, że przypadnie Wam do gustu.

''Nieszczęścia są częścią życia. Przemijają podobnie jak radość, ustępując miejsca innym wydarzeniom i kolejnym uczuciom.''

niedziela, 16 czerwca 2019

Ostatni most - Dominika van Eijkelenborg

Ostatni most - Dominika van Eijkelenborg
Tytuł: Ostatni most

Autor: Dominika van Eijkelenborg

Wydawnictwo: Kobiece

Skusiłam się na ten bestseller, bo słyszałam już sporo dobrego o książkach autorki, a szczególnie o powieści "Tkanki". Nie miałam jeszcze okazji ich poznania, ale po lekturze "Ostatniego mostu" chcę po nie sięgnąć jak najszybciej. Dominika van Eijkelenborg przekonała mnie do swojej twórczości, jestem bardzo ciekawa jej poprzednich książek.

Marieke van Haan jest policjantką i już od dzieciństwa wiedziała, że to właśnie ten zawód będzie wykonywać. W północnej Holandii tonie młoda dziewczyna, a cała ta sprawa robi się coraz bardziej tajemnicza i skomplikowana. Marieke próbuje rozwiązać kryminalną zagadkę, ale okazuje się, że również jej historia rodzinna okryta jest skrywaną tajemnicą. Znalezione przypadkiem zdjęcie jest powodem wielu pytań, a odpowiedzi na nie mogą wiele zmienić. Co tak naprawdę stało się z młodą dziewczyną? Jaki sekret rodzinny odkryje Marieke i jakie znaczenie ma woda i to co się pod nią kryje?

Już sam początek książki jest mroczny i niepokojący. Trwa właśnie jesienna wichura, a główna bohaterka przechodzi właśnie trudny czas. I właśnie wtedy pojawia się jeszcze tajemnicza śmierć młodej kobiety, która utonęła siedząc w samochodzie. Na początku nie wygląda to podejrzanie, ale kiedy w śmietniku znalezione zostaje dziecko sprawa przybiera inny obrót. Liczyłam na to, że będzie to ciekawy i zaskakujący thriller i tak właśnie było. Już od pierwszych stron wciągnęłam się w tę historię i często nie chciałam odkładać książki, bo chciałam od razu wiedzieć co będzie dalej. Czuć tutaj tajemniczą i ponurą atmosferę, pojawia się coraz więcej pytań i nie wiadomo już co myśleć. Tak naprawdę mamy tutaj dwie tajemnice, bo oprócz kryminalnej zagadki jest jeszcze sprawa znalezionego zdjęcia i związany z nim rodzinny sekret. Oba te wątki mnie zainteresowały, miałam swoje podejrzenia i odpowiedzi, ale jednak autorce udało się mnie zmylić. W połowie książki domyśliłam się tylko jednej drobnej rzeczy, a okazało się, że niespodziewanych wydarzeń jest więcej. Zakończenie mnie zaskoczyło, zupełnie nie spodziewałam się takiego finału, zarówno jeśli chodzi o kryminalną zagadkę jak i o prywatne sprawy Marieke. Akcja książki nie jest bardzo dynamiczna, ale też nie jest nudno. Co chwilę coś się dzieje, ale nie ma dużych zwrotów akcji podczas prowadzenia śledztwa. Dopiero rozwiązanie zagadki zaskakuje i myślę, że autorka wielu z Was zmyli i zaskoczy, ja takiego zakończenia nie brałam nawet pod uwagę.

Główna bohaterka Marieke jest powściągliwa, nauczyła się też chłodnego reagowania na problemy. Uważa, że zawód policjantki był jej pisany, że to jej powołanie. Przechodzi właśnie trudny okres, okazuje się też, że jej historia rodzinna nie jest tak idealna jak myślała do tej pory. Pojawiające się pytania i tajemnice nie dają jej spokoju, szuka więc odpowiedzi, a jednocześnie prowadzi jeszcze śledztwo. Nie wiedziałam co o niej myśleć, później jednak naprawdę ja polubiłam. Pod tą maską powściągliwości skrywa prawdziwą siebie, osobę, która też ma uczucia, dla której los innych nie jest obojętny. Jej partnerem w pracy jest Roland, czyli barczysty mężczyzna, który lubi sypać żartem i ironią, czasem w sytuacjach, w których nie powinien. Relacja dwójki policjantów na początku nie wychodzi poza pracę, później jednak zaczynają dogadywać się lepiej, otwierają się przed sobą. Często w takich książkach dzieje się tak, że partnerzy, którzy prowadzą śledztwo zaczynają coś do siebie czuć, ich relacje wychodzą poza granice czysto zawodowe. Czasem jest to ciekawym dodatkiem do fabuły, ale trochę mi się to już przejadło. Miałam nadzieję, że tutaj będzie inaczej, bo Roland ma przecież rodzinę, którą kocha. I w sumie to było inaczej, bo nie znajdziecie tutaj pomiędzy bohaterami romansu, ale jednak autorka wprowadziła drobny element, który został co prawda niedopowiedziany, ale można z zachowań bohaterów wiele wywnioskować. Według mnie było to zbędne, fabuła i bez tego jest ciekawa i zaskakująca.

Polubiłam styl pisania autorki. Książka została napisana prostym językiem, dzięki któremu dobrze czyta się tę pozycję. Czasem pojawiają się różne opisy, ale nie są przytłaczające i nie jest dużo, są dopełnieniem fabuły. Dla niektórych małym minusem może być to, że autorka dość często podaje nazwy ulic, a jak się domyślacie holenderskie nazwy nie są takie łatwe w przeczytaniu. Narracja tutaj jest trzecioosobowa, czuć tu mroczną atmosferę, która idealnie pasuje do fabuły.

"Ostatni most" to książka, która okazała się być naprawdę dobrym thrillerem. Nie brakuje tu tajemnic, zagadek i zaskakującego zakończenia. Akcja tutaj nie pędzi, ale nie jest nudno. Pojawiają się kolejne pytania, na które chce się jak najszybciej poznać odpowiedzi. To pozycja, która porusza też temat sekretów skrywanych w czterech ścianach, to również opowieść o pragnieniu silniejszym niż rozsądek, o mrocznych tajemnicach. Po przeczytaniu tej książki chcę poznać całą twórczość autorki, jestem ciekawa czy inne powieści są tak wciągające i interesujące jak ta.

"Ludzie kochają głównie na dwa sposoby. Albo biorąc za kogoś pełną odpowiedzialność, albo będąc od kogoś kompletnie zależnym. I oba te rodzaje miłości są dewastujące i wyczerpujące."

Za możliwość przeczytania książki dziękuję księgarni internetowej:



wtorek, 11 czerwca 2019

Geno i Biała Runa złotoskrzydłego sokoła - Moony Witcher

Geno i Biała Runa złotoskrzydłego sokoła - Moony Witcher
Tytuł: Geno i Biała Runa złotoskrzydłego sokoła

Autor: Moony Witcher

Wydawnictwo: Srebrny Las

Pierwszy tom cyklu bardzo mi się podobał i byłam ciekawa jak wypadnie część druga, czy i tym razem zostanę pozytywnie zaskoczona. Poprzedni tom był takim wprowadzeniem w ten magiczny świat, a w tym zostało wyjaśnione wiele rzeczy i muszę przyznać, że było jeszcze ciekawiej.

Geno Hastor Venti pomyślnie przeszedł przez pierwszy poziom Interkantu. Po spędzeniu kilku dni w swoim rodzinnym domu przygotowuje się do kolejnej podróży do Arx Mentis. Czy tym razem uda mu się odnaleźć rodziców? Gdzie zniknęła madame Crikken? Czy Geno poradzi sobie z niebezpiecznymi przygodami? Dlaczego będzie musiał udać się do Irlandii?

Kolejna część przygód Geno podobała mi się jeszcze bardziej niż poprzednia. Ile tu się działo! Nie nudziłam się ani przez chwilę, ponownie wciągnęłam się w ten magiczny świat. Nie sądziłam nawet, że seria, która skierowana jest głównie do młodszych czytelników tak bardzo mi się spodoba. Tak naprawdę nie przeczytałam wielu książek opowiadających o magii, o zgłębianiu tajemnic umysłu i nie mam zbyt dużego porównania do podobnych pozycji. Dla mnie opisane tutaj wydarzenia były bardzo interesujące, z przyjemnością o nich czytałam. Muszę przyznać, że autorce i tutaj udało się kilka razy mnie zaskoczyć, nie spodziewałam się tego, że wydarzy się tak dużo różnych nieoczekiwanych sytuacji. W tej książce sporo się dzieje, akcja jest dynamiczna, czasem na chwilę zwalnia, ale zaraz potem znów pojawia się coś nowego i często niespodziewanego. Można powiedzieć, że wiadomo jak się skończy ta historia, ale jednak autorka zaskakuje, wprowadza nowe elementy, które nie raz mnie zaskoczyły. Bohaterowie spotykają wiele problemów i często obawiałam się, że nie uda im się tym razem wygrać, nie byłam pewna ich losów. Jest jednak jedna rzecz, która jakoś mnie tutaj nie przekonuje, a jest to wątek dotyczący relacji pomiędzy głównym bohaterem Geno a jego niewidomą przyjaciółką Suomi. Chłopiec ma dwanaście lat, dziewczynka jest o rok młodsza i już w tym wieku przekonani są o swojej wzajemnej i szczerej miłości. Mam wrażenie, że to jest tutaj niepotrzebne, że jakoś mi to nie pasuje do całej tej historii. Mimo tego jednak uważam, że to naprawdę ciekawa seria. Jest tutaj sporo tajemnic, jest magia, magiczne przedmioty i stworzenia, walka dobra ze złem. Jestem bardzo ciekawa ostatniej części. Mam nadzieję, że będzie równie ciekawa i wciągająca co poprzednie tomy.

Geno dalej poszukuje rodziców, którzy zostali porwani gdy był małym dzieckiem. Doskonale zdaje sobie sprawę, że będzie to naprawdę trudna i niebezpieczna przygoda, ale jest na to przygotowany, za wszelką cenę chce pomóc swojej rodzinie. W Arx Mentis coraz gorzej się dzieje. Powstają dwie grupy, które chcą się wyeliminować. Nowe Przymierze to grupka osób, które popierają madame Crikken i Geno, znają prawdę i dostrzegają okrucieństwo obecnego Summus Sapiensa Yatto. Druga grupa to Sekta Rebeliantów, którzy są równie źli i okrutni co Summus. Żądza władzy i chęć zemsty to ich główne cele. Która z nich zwycięży? Do czego zdolni są wrogowie Geno? Nie spodziewałam się takich wydarzeń, pomiędzy bohaterami wybucha prawdziwa wojna, w której dobro walczy ze złem, sprawiedliwość z nikczemnością. Byłam zadziwiona do czego zdolny jest Yatto, jak bardzo można być okrutnym i złym. Geno i jego przyjaciele muszą zmierzyć się z wieloma trudnościami, a to jeszcze nie wszystko. W Arx mają miejsca tragiczne wydarzenia, które powodują jeszcze większy chaos. Bardzo mnie wciągnęły losy bohaterów, czasem były takie rozdziały, że nie chciałam odkładać książki na później, bo chciałam wiedzieć od razu co będzie dalej z bohaterami. Mogłabym napisać dużo więcej o bohaterach i rozgrywających się tu wydarzeniach, ale nie chciałabym napisać za dużo. Warto samemu sprawdzić czy seria się spodoba, mi przypadła do gustu i cieszę się, że miałam możliwość jej przeczytania.

O stylu pisania autorki wspominałam przy recenzji poprzedniej części. Jest prosty i zrozumiały, bo przecież to seria skierowana do tych trochę młodszych czytelników. Niektóre nowe słowa dotyczące magii mogą być trochę trudne dla dzieci, ale później można się przyzwyczaić, wszystko robi się bardziej przystępne i nie będzie problemu ze zrozumieniem fabuły. Tym razem na końcu książki znajdziecie ilustracje run przeznaczenia i ich krótki opis. Runy mają duże znaczenie dla tej historii, więc taki dodatek może być pomocny. Dodatkowo jest jeszcze regulamin inicjacyjny oraz regulamin pośrodkowy, które obowiązują w Arx Mentis, a złamanie którejś reguły wiąże się z poważnymi konsekwencjami. Narracja jest taka sama jak w poprzedniej części - trzecioosobowa.

"Geno i Biała Runa złotoskrzydłego sokoła" to bardzo udana kontynuacja, która wciągnęła mnie jeszcze bardziej niż pierwsza część. Przygody Geno są naprawdę ciekawe, autorka potrafi zaskoczyć niespodziewanymi zdarzeniami i naprawdę sporo się tutaj dzieje. To nie tylko opowieść o losach chłopca, to również opowieść o walce dobra ze złem, o odwadze, o przeznaczeniu, przyjaźni i miłości. Podoba mi się ta seria i z przyjemnością sięgnę po trzecią część. Myślę, że ten cykl spodoba się nie tylko młodszym czytelnikom, warto sprawdzić, bo może i Wam przypadnie do gustu.

"- Naprawdę jestem tak inny od wszystkich? Czy moja rodzina jest przeklęta? - zapytał łamiącym się głosem chłopiec, który w oczach Crikken dostrzegł czerniejącą pustkę.
- Jesteś Hastorem Ventim. A nazwisko to owiane jest wieloma tajemnicami. Nie wiem, co ci powiedzieć. Nie znam odpowiedzi na twoje pytania."

Za możliwość przeczytania książki dziękuję wydawnictwu:


sobota, 8 czerwca 2019

Podsumowanie maja.

Podsumowanie maja.




W maju przeczytałam 5 książek i obejrzałam tylko 1 film:


Książki:
1. Geno i Czarna Pieczęć madame Crikken - Moony Witcher
2. Marokańskie słońce - Adriana Rak
3. Śledztwo od kuchni - Karolina Morawiecka
4. Morderca na plebanii - Karolina Morawiecka
5. Szklany las - Cynthia Swanson



Filmy:
1. Kler (2018)

Jaki był Wasz wynik? Możecie polecić mi jakieś ciekawe filmy?
Copyright © 2016 Czytam wszystko. , Blogger